Nieuwskanaal voor: VLOS

Ontmoet de mens achter onze organisatie

Wed, 18 Mar 2026 22:05:38 +0100

Interview met één van onze vrijwilligers

Wie ben ik?

Ik ben Sandra, een alleenstaande moeder van 51 jaar uit Sint-Niklaas, ondertussen al vele jaren op invaliditeit met rugproblemen.

Wat is mijn functie binnen VLOS?

Verantwoordelijke van de sociale kruidenier.

Hoelang ben ik al actief als vrijwilliger?

Inmiddels bijna 8 jaar actief doordat mijn dochter stage heeft gelopen bij VLOS en mij eens heeft meegevraagd om te helpen op het sinterklaasfeest. Hierdoor heb ik VLOS leren kennen en ben ik hier mijn hart verloren.

Motivatie en achtergrond

Wat heeft je geraakt of gemotiveerd om vrijwilligerswerk te doen bij VLOS?

Het meest motivatie haal ik uit de contacten met de mensen. Ondanks het feit dat zij zoveel problemen hebben, trachten zij vriendelijk en behulpzaam te blijven. Ook willen die mensen alles geven wat ze hebben, ook al hebben ze bijna niets.

Hoe reageren mensen in je omgeving op je engagement voor vluchtelingen?

Veel mensen reageren positief en vinden het goed dat ik zo’n waardevol werk doe, anderen vragen zich af of die mensen wel dankbaar zijn. Maar er zijn er ook die zeggen “waarom help je die profiteurs?” Ik vind dat je er menselijker door wordt, je kijkt anders naar het nieuws want daar zie je de families en het thuisland van de mensen waar je dagelijks mee omgaat. Mensen in een precaire verblijfsituatie werden mensen met een gezicht, een stem, een lach. Het maakt me als mens sterker omdat je leert omgaan met moeilijke verhalen en onrecht. Je leert je grenzen kennen, ook al doe ik soms veel te veel omdat ik iedereen wil helpen maar je kan dit niet, dus probeer ik te relativeren.

Wat betekent ‘solidariteit’ of ’menselijkheid’ voor jou als vrijwilliger?

Solidariteit: voor mij betekent solidariteit met mensen werken en omgaan, die hun thuis en veilige haven zijn kwijtgeraakt. Dit betekent ook dit dat we willen dat deze mensen hun moeilijkheden niet alleen moeten dragen. Het betekent je inzetten zonder er zelf iets voor terug te krijgen.

Menselijkheid: het luisteren naar de mensen, dit tijdens en/of na hun bezoek aan de kruidenier. Vooral hun cultuur en grenzen respecteren, in gesprek gaan over de zaken die zij zelf bespreekbaar willen maken. Eén zijn met hen. Zij leren van mij, maar dit gebeurt ook omgekeerd.

Volgens mij komen deze twee zaken samen. Ik help soms mensen met kleine hulpvragen (bv. meegaan naar de bank, mutualiteit....). Dit wordt in VLOS beschouwd als een soort van ‘buddywerking’.

Ervaring met vluchtelingen

Wat leer je zelf van de mensen die je helpt over ‘veerkracht’, ’hoop’, ‘cultuur’?

De veerkracht van die mensen is heel groot. Ze hebben pijn, verdriet maar gaan ondanks deze moeilijkheden gewoon door. Veel van hen functioneren normaal ook al gaan ze dagelijks om met onzekerheid. Dit uit zich dan over bepaalde situaties bv. met hun familie, verlies van een dierbare door overlijden in hun thuisland en vooral veel trauma’s.

Hun hoop zit eigenlijk in voor ons normale dingen zoals wakker worden in een warm bed, kunnen eten. Zij hopen op veiligheid, ook al zijn ze niet zeker dat deze er komt. Ik heb al een aantal keren hun geluk mogen meemaken wanneer ze effectief hun verblijfsvergunning in handen krijgen. Maar dan begint een nieuwe strijd: een huis, een job!

Zijn er momenten geweest waarop je jezelf machteloos voelde. Hoe ga je daarmee om?

De meest machteloze momenten zijn toch als je mensen ziet binnenkomen met kleine kinderen wetende dat, als zij dakloos blijven, hun kinderen worden weggenomen of geen toekomstperspectief hebben. Of wanneer mensen nergens terechtkunnen en dan (door gebrek aan plaats) in de ontmoetingsruimte van VLOS een voorlopige schuilplaats krijgen.

Reflectie op het werk

Wat heeft dit vrijwilligerswerk met jou als mens gedaan?

Wat het mij geleerd heeft? Dat wakker worden in een warm bed, een warme douche nemen, eten uit de koelkast halen allemaal niet zo evident is. Dit probeer ik mijn beide kinderen ook mee te geven. Alhoewel zij niet in grote luxe leven dat wij gelukkig mogen zijn met ons leven: we hebben een dak boven ons hoofd, eten en vooral elkaar.

Wat vind je het moeilijkste aan dit vrijwilligerswerk (emotioneel of praktisch)?

De verhalen aanhoren hoe ze hier zijn terechtgekomen. Hun angst over wat met hun familie gebeurt in hun thuisland. De constante onzekerheid. Praktisch gaat het vooral over de ’overschotten’ van de winkels die ik zie binnenkomen. Dat er soms in de winkels wordt gedacht dat de mensen van onze doelgroep zoiets nog willen eten? En de laatste tijd worden de leveringen ook steeds kleiner. Het is heel moeilijk om een bedeling te starten als er eigenlijk bijna niks is om te eten, en wetende dat er minstens 20 gezinnen komen en de laatste tijd soms 45 op een middag.

Wat geeft jou energie of voldoening in je engagement?

Het meest energie haal ik uit de mensen zelf, hoe dankbaar ze zijn. Het leukste aan mijn werk vind ik de contacten, de babbels, wat je kan leren van hen, hun cultuur, hun eten, hun geloof. En vooral de vriendelijkheid, dat kost nog altijd geen geld. Bv. de stelen van bananen inpakken omdat ze zo beter bewaard blijven. Van zodra ik toekom op VLOS wordt direct gevraagd om mijn koffie, die ik zelf meebreng, te zetten, en ‘s avonds brengt iemand mijn rugzak met mijn koffie en koffiemok altijd mooi tot aan mijn deur, om mijn rug te sparen na een dag werken.

Toekomst & hoop

Wat hoop je dat er in de toekomst verandert in de manier waarop vluchtelingen worden opgevangen of behandeld?

Daarover kan ik lang doorgaan, ik wil zoveel veranderen. De opvang moet menswaardiger en stabieler. Ze verblijven nu te lang in onzekerheid, wat hen mentaal naar beneden haalt. Snellere en duidelijke procedures zijn belangrijk. Er zou ook meer persoonlijke begeleiding moeten zijn. Ik zie hoe belangrijk aandacht, een luisterend oor en structuur zijn. En vooral een andere houding in onze samenleving: mensen in precair verblijf zijn mensen, geen nummers. Meer vertrouwen en begrip, minder wantrouwen en meer ruimte voor integratie zoals taal en werk.

Wat zou je willen meegeven aan mensen die vluchtelingen soms met wantrouwen bekijken?

Dat mensen in precair verblijf geen bedreiging zijn. Het zijn mensen zoals jij en ik. Ze hebben alles moeten achterlaten om veilig te zijn. Niemand verlaat zijn land van herkomst en familie zomaar. Achter elk verhaal zit een verlies, angst en hoop. Door hen met menselijkheid te benaderen in plaats van hen te wantrouwen, bouwen we aan een samenleving die rechtvaardiger is.

Wil je nog een boodschap kwijt?

Mijn boodschap geef ik graag in volgende tekst:

“Elke dag zie ik de kracht

Wat jullie hebben achtergelaten en hebben verloren, en toch blijven jullie rechtstaan!

Voedsel is meer dan eten, het is zorg, aandacht en menselijkheid.

Bij elke voedselbedeling wil ik niet enkel honger stillen maar ook iets meegeven dat dieper gaat. Het gevoel dat mensen in precair verblijf niet worden vergeten.

Mijn wensen voor mijn mensen zijn veiligheid, warmte en mensen om zich heen die hen zien zoals ze zijn: waardevol, sterk en menselijk.

En aan iedereen die iets betekent in VLOS wil ik vragen: blijf jullie inzetten. Het werk dat iedereen doet is van cruciaal belang!!”

VLOS zoekt...woningen

Wed, 18 Mar 2026 22:00:37 +0100

Het is voor niemand gemakkelijk om een geschikte woning te vinden, maar voor onze bezoekers is het vaak nog heel wat moeilijker. Wanneer we samen naar een woning gaan kijken, zijn er meer dan 20 kandidaten.

Een koppel met een dubbel inkomen, een klein gezin of een alleenstaande man die werkt, krijgt steeds voorrang op mensen die hier nog niet lang zijn, een eerste woning zoeken en afhankelijk zijn van een uitkering. Dit laatste niet omdat zij niet willen werken, maar wel omdat zij nog eerst de integratiecursus, de Nederlandse les en bijkomende opleidingen moeten doorlopen.

Daarom doen wij ook een beroep op jullie, mensen die weten waarvoor we staan en mensen die anderen de kans willen geven een goede start te maken.

Momenteel zijn we op zoek naar een woning voor een alleenstaande mama met 4 schoolgaande dochters. Zij worden nu door VLOS opgevangen, waardoor we met zekerheid kunnen zeggen dat de familie heel respectvol, verzorgd en aangenaam is.

Voor hen zoeken we een appartement of huis met 2 tot 3 slaapkamers en een huurprijs van maximum € 900.

VLOS biedt ondersteuning met de administratie, de verhuis en eventuele kleine reparaties. Maar ook tijdens de verhuurperiode blijft VLOS het aanspreek- en ondersteuningspunt, zowel voor de huurder als de verhuurder.

Indien jullie hierover in gesprek willen gaan, mogen jullie steeds contact opnemen met Sebastian via sebastian@vlos.be of op het nummer 0471 55 50 09.

Nieuwjaar in VLOS

Wed, 18 Mar 2026 21:54:33 +0100

Januari is een drukke maand voor iedereen, ook in VLOS. Dit jaar was er naast het jaarlijks nieuwjaarsfeest voor de doelgroep, ook een nieuwjaarsreceptie voor de vrijwilligers.

Ondanks het organisatorisch werk en de bijhorende stress waren beide activiteiten een succes. Zo’n 40 vrijwilligers waren aanwezig op de receptie en meer dan 160 mensen woonden het nieuwjaarsfeest bij.

De receptie met (zelfgemaakte) hapjes bracht de vrijwilligers van de verschillende werkingen van VLOS bijeen. Door het groot aantal vrijwilligers is het vaak zo dat niet iedereen elkaar kent. Op momenten zoals dit wordt duidelijk wie wat doet en waar actief is. Daarnaast is het een kans voor VLOS om haar dankbaarheid te tonen voor hun tomeloze inzet.

Het nieuwjaarsfeest is dan weer het moment van samenzijn van de mensen die VLOS wekelijks bezoeken. Dit jaar was er een verscheidenheid aan voorgerechten, hoofdschotels en desserts. Maar dankzij Caroline was er ook tijd voor dans en muziek :-) .

Samen blijven helpen: Mondiale Werken Regio Lier

Fri, 14 Nov 2025 15:01:04 +0100

Mondiale Werken Regio Lier kreeg dit jaar een harde klap: een federale subsidie voor woonhulp werd ingetrokken, dat betekende een verlies van 60 000 euro en dat terwijl de noden groter zijn dan ooit. Voor een kleine organisatie is dat een grote klap. Op zulke momenten rekent Mondiale Werken op vrijwillige bijdragen.

Steunen kan op 2 manieren:

Via Caritas Hulpbetoon vzw: op rekeningnummer BE80 7765 9023 3377

Als mededeling ‘voorkeur project Mondiale Werken Regio Lier’. Per gift worden door Caritas Hulpbetoon 5% administratiekosten aangerekend. Deze giften zijn fiscaal aftrekbaar.

Rechtstreeks aan Mondiale Werken Regio Lier: op rekeningnummer BE92 7350 4376 9923

Deze giften zijn niet fiscaal aftrekbaar. 100% van je gift gaat naar Mondiale Werken.

Samen helpen we Mondiale Werken Regio Lier deze moeilijke tijd te overbruggen. Dank voor je solidariteit en vertrouwen.

Een hond met papieren, mensen zonder rechten

Fri, 14 Nov 2025 14:59:01 +0100

Vorige week gingen we in Nederland naar een asiel om een hondje op te halen. Onze nieuwe huisgenoot stelt het opperbest. Hij is lief, aanhankelijk en – niet onbelangrijk – heel proper. Hij heeft nog wat verlatingsangst, maar gezien zijn geschiedenis is dat heel normaal. En hij houdt van mijn peren-speculaascake, die hij toevallig op de keukenkast tegenkwam – en waar hij geen kruimel van overliet voor ons.

Toen we hem meenamen, kreeg hij een ganse tas eten, speelgoed, jasjes en dekentjes mee. En zijn papieren – een Europees paspoort met een vaccinatiekaart – waren tiptop in orde. Hij verhuisde dus van Spanje via Nederland naar België, en hij was welkom.

Het gemak waarmee een buitenlandse hond de grens over kan om zijn forever home te vinden, stemt me tot nadenken. ‘Dakloze’ honden genieten privileges waar mensen op de vlucht alleen nog van kunnen dromen. Waar honden een warm welkom krijgen, wacht mensen vooral hardvochtigheid en gesloten deuren.

De maatregelen die onze regering de voorbije maanden nam, maken het vluchtelingen quasi onmogelijk om hier nog een warm nest te vinden. Hallucinant, eigenlijk.

Een opvangsysteem dat uitdooft

Sinds deze zomer voerde de federale regering een reeks wijzigingen door die de toegang tot opvang drastisch beperken.

Op 2 augustus 2025 trad de nieuwe Opvangwet in werking. Fedasil kan sindsdien opvang weigeren aan asielzoekers die al bescherming kregen in een ander EU-land, of aan gezinnen waarbij een kind een eerste asielaanvraag indient nadat de ouders eerder negatief beslisten. De vroegere uitzonderingsregels, die nog enige menselijkheid toelieten, werden afgeschaft.

Het gevolg was intriest maar voorspelbaar: voor het eerst in jaren slapen ook gezinnen met jonge kinderen opnieuw op straat. Arbeidsrechters in Brussel verplichtten Fedasil herhaaldelijk om die gezinnen wél op te vangen, maar de federale overheid weigert in veel gevallen de vonnissen uit te voeren. Sinds 2022 spraken Belgische rechtbanken meer dan 15.000 opvangbevelen uit, en het Europees Hof voor de Rechten van de Mens ruim 2.300 voorlopige maatregelen. Duizenden daarvan bleven dode letter.

Van hotelbed naar stoepkarton

Tegelijk werd de opvang “gesaneerd”. De regering bouwt de hotelopvang af – “opvang moet menswaardig maar sober blijven”, klinkt het. Serieus, is stoepkarton sober genoeg?

Waar in de winter van 2024 nog honderden asielzoekers tijdelijk in hotels verbleven, wil staatssecretaris Van Bossuyt die noodoplossing tegen eind dit jaar volledig schrappen.

Daarbovenop schrapte de federale overheid haar bijdrage aan het ‘koudeplan’ – het systeem dat steden toelaat extra bedden te voorzien bij vriesweer. Gemeenten waarschuwen dat er deze winter honderden bedden minder zullen zijn. Voor mensen zonder papieren of zonder opvangplaats betekent dat: letterlijk in de kou, letterlijk bevriezen.

Terugsturen naar waar men niet kan leven

Wie hier niet welkom is, wordt sneller teruggestuurd – desnoods naar regimes waarmee men liever niet geassocieerd wordt.

België trok dit jaar binnen de EU mee aan de kar om ‘illegale en criminele Afghanen’ terug te sturen. Daarvoor werden zelfs verkennende contacten met het Taliban-regime opgestart. Dat idee, ooit ondenkbaar, wordt nu als ‘realistisch migratiebeheer’ verkocht. Kan het hardvochtiger?

En Gaza? Gesloten lijsten, gebroken families

Voor Palestijnen uit Gaza lijkt de deur ondertussen hermetisch gesloten.

Eind april sloot België de evacuatielijst en focust nu enkel op de circa 500 mensen die er al op stonden. Nieuwe aanvragen komen er pas als de regering opnieuw beslist de lijst te openen – wat nog niet gebeurde.

In september beval een Brusselse rechter de Staat om een Palestijns gezin alsnog op die lijst te plaatsen, om gezinshereniging mogelijk te maken. Maar dergelijke beslissingen blijven uitzonderlijk. De meeste aanvragen stranden in eindeloze administratie: fysieke indiening verplicht, geen humanitaire visa per e-mail, maanden wachten op antwoord.

Voor gezinnen die vastzitten in Gaza is dat wachten niet figuurlijk, maar letterlijk levensgevaarlijk.

De cijfers achter de woorden

Volgens het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) dienden in 2024 39.615 mensen een asielaanvraag in, een stijging van 11,6% ten opzichte van 2023.

In september 2025 waren er 2.897 aanvragen, vooral uit Afghanistan (11%), Palestina (10%), Eritrea en Turkije.

De regering wijst trots op een ‘dalende instroom’, maar de realiteit is dat duizenden mensen hun recht op opvang enkel nog via de rechtbank kunnen afdwingen.
Een kwestie van keuze.
Niemand vraagt dat we honden slechter behandelen. De vraag is waarom we mensen zóveel slechter behandelen.

We lijken vergeten dat opvang een recht is, geen gunst. Dat gezinshereniging geen luxe is, maar een menselijk minimum. En dat rechterlijke uitspraken niet vrijblijvend zijn.

Onze hond heeft een paspoort, een zacht bed, een tweede kans. Voor hem is België een thuis. Voor mensen op de vlucht is het steeds vaker een doolhof van muren, formulieren en gesloten deuren.

Neen, ik ging niet enkel naar een asiel. Ik was ook bij een leefgroep van de organisatie Minor Ndako, waar tien minderjarige kinderen – de jongste acht jaar - uit Afghanistan, Palestina en Eritrea verblijven. Zij hopen snel met hun ouders herenigd te worden. Hun kans om zelf erkend te worden, is miniem. Dan nog maar te zwijgen over de vele tienduizenden kinderen die na hun aankomst in Europa van de radar verdwenen. Niemand weet waarheen. Landen met een lage herkenningsgraad van jongeren als vluchteling, kennen een hoge verdwijningsgraad.

Ik wens ons land – maar vooral alle rechteloze, papierloze mensen op zoek naar een warme thuis – toe dat het de zorg die we vanzelfsprekend vinden voor een dier, opnieuw vanzelfsprekend vinden voor een mens.

En ja, dan die doggyspam op Facebook… Eén foto is goed voor honderden duimpjes en ooh’s en aah’s. Vergelijk dat maar eens met vele reacties op berichten over vluchtelingen.

Die zijn, helaas, misselijkmakend.

Leer onze nieuwe stagiaire kennen!

Fri, 14 Nov 2025 14:50:32 +0100

Ik ben Fatou, laatstejaarsstudent in het graduaat maatschappelijk werk. Voor mijn opleiding loop ik 300 uur stage bij VLOS. Eerder deed ik al 400 uur stage bij de organisatie KANZO (vroeger ArmenTeKort), waar ik veel leerde over armoedebestrijding en verbinding met mensen.

In september ben ik gestart bij VLOS, en vanaf de eerste dag voelde ik me meteen welkom. Mijn eerste werkdag stond ik in de kruidenier samen met Sandra, die me alles uitlegde over de werking. Het was heel leerrijk en ik voelde me onmiddellijk goed opgevangen.

In de loop van de week bezocht ik ook de BAZAR. Ik was verrast door het grote aanbod en was daar getuige van de vriendelijkheid en de behulpzaamheid van de vrijwilligers. Ze vertelden me hoe het puntensysteem werkt en deelden hun ervaringen, wat ik erg boeiend vond.

Tot nu toe zijn mijn ervaringen bij VLOS heel positief, leerrijk en verrassend. Sommige dagen waren wat heftiger dan andere, maar dat hoort erbij. Ik heb nog veel te leren en ben benieuwd wat de toekomst mij nog te bieden heeft.

Ontmoet de mens achter onze organisatie.

Fri, 14 Nov 2025 14:53:12 +0100

Everhard, kan je jezelf even voorstellen aan onze lezers?
Ik ben Everhard van Dalen, geboren in Nederland op 10 januari 1955. Intussen woon ik al lang in België en sinds een tiental jaar heb ik ook de Belgische nationaliteit. Ik ben sinds 1978 gelukkig getrouwd, vader van twee zonen en trotse grootvader van vijf kleinkinderen. In mijn beroepsleven was ik bedrijfsjurist in een multinational. Nu ben ik al ongeveer 10 jaar met pensioen.

Hoe ben je bij VLOS terechtgekomen?
Vanuit mijn christelijke inspiratie ben ik altijd maatschappelijk betrokken geweest via wetswinkels, voedselhulp voor mensen in armoede en steun aan vluchtelingen. Een tiental jaar geleden kwam ik in contact met VLOS. De werking sprak me onmiddellijk aan. Intussen maak ik al zo’n 8 jaar deel uit van het bestuur en ben ik penningmeester van de organisatie.

Wat heeft je geraakt of gemotiveerd om vrijwilligerswerk te doen bij VLOS?
Het werk bij VLOS heeft me diep geraakt. Je komt in contact met mensen die alles achtergelaten hebben en toch zo’n kracht uitstralen. Mijn vrouw en ik hebben thuis de voorbije 10 jaar verschillende asielzoekers opgevangen, omdat zij geen onderdak hadden. Ook kenden wij veel asielzoekers uit Lokeren die voedselhulp kwamen vragen bij De Toevlucht vzw afdeling Lokeren. Vanuit die persoonlijke contacten is ons engagement ook voor de werking van VLOS gegroeid. Tevens was ik al betrokken bij de oprichting van de vluchtelingenorganisatie Gave Veste vzw en was ik vrijwilliger voor de Humanitaire Corridor van Sint-Egidius, die mensen uit oorlogsgebieden naar België bracht. Mijn inspiratie komt vanuit teksten uit de bijbel zoals: “Heb de vreemdeling lief!”

Kan je een mooie of bijzondere ervaring delen?
Ja, zeker. Een jonge vrouw uit Eritrea kwam bij ons terecht nadat ze een zware beenbreuk had opgelopen. We hebben haar begeleid in haar asielprocedure, en ze werd uiteindelijk erkend als vluchteling. Daarna begon ze een opleiding tot verpleegkundige. Na haar studies vond ze meteen werk in een ziekenhuis. Ze is moeder van een prachtige zoon, haar man werkt ook en samen hebben ze recent een woning gekocht. Het doet deugd om te zien hoe ze hier een nieuw leven hebben opgebouwd. We zijn ongelooflijk trots op hen!

Zijn er momenten geweest waarop je jezelf machteloos voelde? Hoe ging je daarmee om?
Er zijn mensen geweest die niet werden erkend als vluchteling, dan geplaagd worden door trauma’s en angsten voor wat ze hebben meegemaakt, ziek worden, en sommigen zijn na jaren terug naar het land vanwaar ze vluchtten. Gelukkig hebben we met sommigen nog contact via WhatsApp. Je leeft mee met hun vreugdes en verdriet.

Is je kijk op de wereld of vluchtelingen verandert sinds je dit werk doet?
Ik heb liefde gekregen voor veel vluchtelingen die op mijn weg kwamen.

Wat hoop je voor de toekomst?
Ik hoop dat vluchtelingen in de toekomst meer als een geschenk voor onze maatschappij worden aangezien. We hebben in onze samenleving zoveel handen tekort; laten we hen kansen geven om volwaardig te kunnen deelnemen en integreren. Wat vandaag gebeurt – dat asielzoekers, zelfs kinderen, op straat moeten slapen – dat mag gewoon niet. We moeten samen blijven bouwen aan een menselijker beleid.

Wat geeft jou energie of voldoening in je engagement?
De passie en inzet van vluchtelingen en vrijwilligers. Een netwerk van mensen enverenigingen die onze werking van harte steunen.

Wat zou je willen meegeven aan mensen die vluchtelingen soms met wantrouwen bekijken?
Doe aan anderen wat je zou willen dat ze voor jou doen.

Wil je zelf nog een boodschap kwijt?
We zijn dankbaar dat VLOS met zijn vele vrienden, na 25 jaar nog steeds mensen op de vlucht kan ondersteunen, dankzij de inzet en hulp van velen. Ook een woord van dank aan onze jonge medewerkers Caroline en Sebastian, en al diegenen die dagelijks een hart hebben voor vluchtelingen, mensen in nood. Ook dankbaar voor de oprichters van VLOS, die alles vanop de achtergrond nog volgen. Dank aan mijn collega’s bestuursleden. We doen het samen …

Open Salon

Fri, 14 Nov 2025 14:48:19 +0100

Op 8 november was Justice te gast in het Open Salon van Laureline Soubry. Open Salon is een jaarlijks terugkerende avond met gastsprekers, eten en een drankje. Dit jaar was het onderwerp ‘Onzichtbare steden – onzichtbaar in steden’, geïnspireerd door de filosofische roman ‘Le città invisibili’ van Italo Calvino.

Justice een jongeman van Congolese – Angolese afkomst, komt al geruime tijd bij VLOS en sprak tijdens deze avond over zijn reis van Congo naar België. Een gewelddadige reden voor zijn vertrek uit zijn geboorteland brengt de bewogen toeschouwers van Congo, naar Turkije en via Griekenland naar Brussel tot Hamme en ten slotte Sint-Niklaas.

In 2022 aangekomen, zonder de moed te hebben verloren begint hij aan het volgende hoofdstuk in zijn leven. Nochtans voelt dit leven niet meer als dat van hem. Justice is de man die opstaat, gaat werken en interviews doet voor zijn asielprocedure. Maar ook hij die het sociale leven vermijdt, door de angst dat iets verkeerd zijn pad kruist en zijn toekomst in België kan dwarsbomen. Iemand wiens leven niet bij hem past, waarbij onzekerheid onzichtbaar aan hem knaagt.

Als afsluiter merkt Justice op dat de grondstoffen uit de Democratische Republiek Congo snel en makkelijk op hun bestemming raken, de mensen daarentegen niet. Waarom, vraagt hij, staan we niet eens vaker stil bij diegenen die ons pad kruisen? Waarom spreken we hen niet aan en vragen we hen hun verhaal te vertellen? Wie weet raken we dan allemaal meer betrokken met elkaar.

VLOS huurt in cohousing Patershof

Fri, 14 Nov 2025 14:43:05 +0100

Een nieuwe woning vinden is voor iedereen een hele karwei. De laatste jaren zijn de woningen enorm duur geworden en het aanbod steeds schaarser. De wachtlijsten voor sociale huisvesting worden langer, waardoor het geen uitzondering is dat het 6 jaar of langer duurt vooraleer iemand een aanbod krijgt.

VLOS krijgt wekelijks mensen over de vloer met de vraag of we hen
kunnen helpen bij hun zoektocht naar een woning. Afhankelijk van het
statuut van de persoon, de grootte van het gezin, en veel andere
factoren, wordt dit soms een bijna onmogelijke opdracht.

Daarom is VLOS enorm blij en dankbaar dat we sedert 1 september 2025 een gloednieuwe woning kunnen huren in de COHOUSING PATERSHOF. De wooneenheid omvat 3 studio’s, met een gezamenlijke keuken, een ruime living en een terras. Door deze samenwerking kunnen we 3 jonge mensen de kans geven om met een stevige basis aan hun toekomst te beginnen. Maar daarnaast geeft dit VLOS ook de kans om de waarden waarvoor VLOS opkomt verder te verspreiden.

Iedereen heeft recht op onderdak, onderwijs en rust. Ook al verdien je net iets minder, kom je uit een groot gezin of heb je een achtergrond die niet overeenstemt met ‘de standaard’.

Dit was enkel mogelijk omdat zowel WOONCOOP als een sympathisant van VLOS een groot bedrag hebben geïnvesteerd in dit project, waarvoor dank.

We grijpen dit nieuws ook aan om alle mensen die zich inzetten voor de woningzoektocht te bedanken. Daarbij denken we aan onze vele vrijwilligers, de buddy’s en eigenaars die ons en onze bezoekers als eerste de kans geven een woning van hen te huren.

Ken je mensen die nog op zoek zijn naar een (huur)woning? In Cohousing Patershof zijn de allerlaatste 3 units beschikbaar. 2 x eenkamerwoningen en een duplex met 3 slaapkamers.

Ouders met kinderen zijn zeer welkom.

Altijd welkom voor een bezoek ter plaatse, bel 0485 54 98 98 (Anne Verdoodt, anne@wooncoop.be)

Zie www.wooncoop.be/patershof

Frontex in België: een zorgwekkende ontwikkeling

Fri, 14 Nov 2025 14:34:20 +0100

Deze maand zijn de eerste Frontex-agenten actief op de luchthaven van Zaventem. Frontex is het Europese grensagentschap dat officieel de veiligheid van de buitengrenzen moet waarborgen. In de praktijk wordt het echter vaak in verband gebracht met geweld en schending van mensenrechten aan de grenzen van Europa.

De Belgische regering werkt nu samen met Frontex bij de uitzetting van vluchtelingen. Tot nu toe gebeurden deze deportaties onder politiebegeleiding, vaak met handboeien en andere dwangmiddelen. Met de nieuwe samenwerking vrezen wij als mensenrechtenorganisatie dat deze procedures nog ingrijpender en traumatischer zullen worden.

De precieze werking van Frontex-agenten in België blijft vaag, maar hun aanwezigheid op belangrijke plekken zoals luchthavens en stations is aangekondigd. Het is belangrijk dat we deze ontwikkelingen nauwlettend volgen en blijven waken over de rechten van vluchtelingen.

Crowdfunding: Een warme winter voor iedereen!

Fri, 14 Nov 2025 14:31:48 +0100

Ook deze winter dreigen weer veel mensen op de vlucht letterlijk in de kou te staan. VLOS wil daar iets aan doen, want niemand valt buiten onze menselijkheid.

Dit jaar starten we met crowdfunding via Vluchtelingenwerk Vlaanderen. Onze giften gebeurden voordien via Caritas, wat nog steeds kan, maar deze organisatie rekent 5% per gift aan voor administratiekosten. Door onze nieuwe actie, kunnen wij verzekeren dat elke euro volledig naar onze werking en doelgroep gaat! Steun onze actie dus via Vluchtelingenwerk Vlaanderen en help ons om van deze winter een warme tijd te maken voor iedereen.

Een warme winter voor iedereen!

Met jouw steun zorgen we voor warmte, hoop en kansen:

Met 40 euro voorzie je iemand van warme kleding en dekens.
Met 80 euro geef je iemand een week een warm bed.
Met 200 euro bied je een gezin een maand financiële hulp.

Een kijkje in de kruidenier

Fri, 29 Aug 2025 22:10:51 +0200

VLOS zet zich dagelijks in voor vluchtelingen in nood en mensen zonder wettig verblijf, zodat ook zij menswaardig kunnen leven. Eén van de belangrijke pijlers daarin is onze sociale kruidenier die elke maandag, woensdag en vrijdag open is. Hier voorzien we (gezonde) voeding, met producten afkomstig van Europa, de voedselbanken en winkeloverschotten.

Toch merkten we dat er nog steeds een tekort was aan enkele basisproducten. Die moestVLOS zelf aankopen wat kosten met zich meebracht. Dankzij een student die zijn eindwerk over gezonde voeding binnen VLOS uitwerkte, hebben we onze werking onder de loep genomen en een vernieuwde focus op gezonde en verse voeding geïntroduceerd.

We kopen al jaren aardappelen, wortelen, uien en eieren aan maar we wilden er extra nadruk op leggen. Mede dankzij Cera kopen we grotere hoeveelheden aardappelen, wortelen, uien, look en eieren aan bij een boer uit de buurt. Deze worden vervolgens verdeeld onder onze doelgroep.

Erg bedankt Cera!

Gezocht!

We zijn nog op zoek naar dozen voor de eieren.

Het werkjaar afsluiten

Fri, 29 Aug 2025 15:09:53 +0200

VLOS organiseerde op 27 juni een barbecue om samen te kunnen genieten van gezelschap en lekker eten. De foto’s spreken voor zich en tonen aan waarom we zoveel waarde hechten aan samenhorigheid en respect. Via dit gebaar willen we de vrijwilligers van VLOS bedanken voor al hun steun doorheen het jaar, want zonder vrijwilligers is er geen VLOS.

Zorgen en verontwaardiging: waar is de menselijkheid in de Wetstraat gebleven?

Fri, 29 Aug 2025 15:05:48 +0200

Bezorgdheid over de toon van het beleid

We maken ons zorgen, we zijn bezorgd, boos en bang. De algemene teneur van het beleid ademt bangmakerij. Maatregelen zoals woonstbetreding zonder duidelijke rechtswaarborgen en het beperken van gezinshereniging zijn problematisch in de praktijk. We zien wat dit in de praktijk zal opleveren. Wat we dreigen te krijgen is niet méér veiligheid of voordeel, maar wel méér angst, méér menselijk leed en een samenleving waarin wantrouwen groter wordt.

Ingrijpende maatregel: woonstbetreding door de politie

De artikels over de recente maatregelen die woonstbetreding door de politie mogelijk maken bij mensen die illegaal in België verblijven en weigeren mee te werken aan hun terugkeer, zijn ons niet ontgaan. Ze roepen terecht bezorgdheden op over fundamentele rechten en menselijke waardigheid.

Hoewel de regering benadrukt dat dit enkel mag gebeuren onder strikte voorwaarden, zoals met toestemming van een onderzoeksrechter, blijft het een gevoelige maatregel. De onschendbaarheid van de woning is een belangrijk grondrecht en de vrees bestaat de maatregel leidt tot een dominoeffect waarbij andere groepen mogelijks ook met huiszoekingen geconfronteerd worden onder het mom van veiligheid of ordehandhaving.

Bovendien raakt deze maatregel een bijzonder kwetsbare groep, vaak in precaire situaties en zonder effectieve toegang tot juridische bijstand. Ingrijpen in hun privésfeer kan niet los gezien worden van hun bredere sociale context waarin angst, onzekerheid en isolatie al centraal staan.

Daarnaast is er de vraag of dit effectief bijdraagt aan een “geloofwaardig terugkeerbeleid”. De focus op dwang kan net averechts werken en migratiedeskundigen waarschuwen al langer dat duurzame oplossingen eerder liggen in vrijwillige terugkeer, fatsoenlijke opvang en internationale samenwerking dan in binnenvallende politieteams.

Schending van kinderrechten en internationale verplichtingen

Deze extra maatregelen, zoals het duurder maken om Belg te worden en het moeilijker maken om familie te laten overkomen, maken het voor mensen die echt deel willen uitmaken van de samenleving juist lastiger. Deze maatregelen gaan in tegen internationale afsprakendie België moet naleven, vooral rond de rechten van het kind. Het welzijn van kinderen moet altijd voorop staan. Door de regels voor gezinshereniging strenger te maken, wordt dat recht geschonden. Elk kind heeft het recht samen met zijn of haar ouders op te groeien.

Bovendien heeft iedereen recht op een privé- en gezinsleven, ongeacht afkomst of verblijfsstatus. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens stelt duidelijk dat overheden alleen in heel uitzonderlijke gevallen mogen ingrijpen in dat gezinsleven en dat migratieregels geen onredelijke hindernis mogen vormen. Dat geldt nog meer voor mensen die op de vlucht zijn, want zij hebben extra bescherming nodig. Samengevat: deze maatregelen brengen mensen die het al moeilijk hebben in nog meer onzekerheid en stress en vergroten de kans op armoede.

We kwamen op voor onze (mede)mensen!

Fri, 29 Aug 2025 15:03:09 +0200

Rode lijn manifestatie

Op 15 juni 2025 trokken meer dan 100.000 mensen een Rode lijn voor Gaza door Brussel. We zijn trots dat VLOS er ook deel van uit maakte.

Wereldvluchtelingendag

In VLOS is het elke dag wereldvluchtelingendag! We deelden dit op 19 juni 2025 met iedereen die op de donderdagse markt bij ons op bezoek kwam. We hebben de wereld samen kunnen proeven.

Het is een echte VLOS-zomer

Fri, 29 Aug 2025 14:59:39 +0200

Deze zomer zetten we ons weer extra in om de mensen activiteiten aan te bieden. Elke dinsdag zijn de kinderen van harte welkom voor een hele dag vol activiteiten. We spelen spelletjes in het park, knutselen, eten samen en doen nog veel meer. Want zoals artikel 31 van de grondwet stelt, heeft elk kind recht op vrijetijd, spel en ontspanning. De blije gezichten van de kinderen zijn voor ons de mooiste beloning en precies daarom doen we dit met zoveel liefde.

Op donderdagen trekken we met iedereen die wil naar het recreatiedomein De Ster. Daar kunnen mensen gratis genieten van een dagje zwemmen, wandelen of picknicken. Zulke uitjes zijn belangrijk want ze doorbreken het isolement en geven ruimte aan ontmoeting en plezier. Iedereen verdient het om even te ontsnappen aan de dagelijkse zorgen en gewoon mens te zijn, samen in verbondenheid.